Thursday, June 7, 2012

ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಸಂಜೆ...

  ಅವತ್ತಿನ ಸಂಜೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬ್ಯಾಟ್-ಬಾಲ್ಗಳ ಬಡಿದಾಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ವಾಲಿಬಾಲ್ ನ್ನು ಗುದ್ದುವ ಸದ್ದಿತ್ತು. ಆಟ ಮುಗಿಸಿ ಒಳಬಂದೆ, ಮಾಡಲು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ. Empty mind is a devil's workshop ಎನ್ನುವಂತಾಗಿತ್ತು  ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಮನಸ್ಸೆಂಬುದು ಏನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ತಿಳಿಯದು. ಬಹುಶ ಅದರನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಡುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಹೀಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ರೂಮಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿನ ಮಡಿಚಿದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲುಚಾಚಿ ಕುಳಿತೆ. ಮನದ ಲಹರಿಗಳು ನನ್ನ ಎಲ್ಲೋ ತೇಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

  ಎರಡು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ಗೆಳತಿಯ ( ನನ್ನ ಸೀನಿಯರ್ ಎನ್ನಲೊ ಅಥವಾ ನಾನವರ ಜ್ಯೂನಿಯರ್ ಎನ್ನಲೊ ಅಥವಾ the best friend ಎನ್ನಲೊ ಅಥವಾ  ...................... ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ದಿವಸಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡದಿದ್ದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗಂತೂ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ.) ಹತ್ತಿರ ವ್ಯರ್ಥಾಲಾಪ ಮಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ!. ಆಮೇಲೆ ಪುಟ್ಟ sorry ಕೇಳಿದ್ದೆ.( ತುಂಬ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲಳು. hard worker. ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ. ನಾನು ತುಂಬ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ರೂ sorry  ಕೇಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ದೊಡ್ಡಗುಣ. ತುಂಬ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು...so i don't mind to ask sorry, in her. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ, ಇಲ್ಲ,ನಾನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಲ್ಲ, sorry, promise ಅಂತೀನಿ, ಅವಳು ok, no problem ಅಂತಾಳೆ. ನಾನು ಸಚ್ಚಿ? ಅಂದ್ರೆ ಅವಳು ಮುಚ್ಚಿ ಅಂತಾಳೆ....it gives me happiness ತುಂಬ ಖುಷಿಯಾಗತ್ತೆ. ಮನದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯೊಂದು ನೆಲೆಯೂರುತ್ತೆ..i don't want to hurt her anymore....

  ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿ ಉತ್ತರಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಮಥಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಜೀವನ ಅನ್ನೋದು ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಅದೇ ಹಳಸಲು ಪ್ರಶ್ನೆ. ನಾವೇಕೆ ಹೀಗೆ? ಯಾಕೆ ನಾವು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ? ನಾವೇಕೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೆ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಮನೆಯವರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ? ಮನುಷ್ಯ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂಘಜೀವಿಯಾಗಬೇಕಾ? ಎನ್ನುವುದು. ತಕ್ಷಣ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರ, ಹೌದು. ಆಗಲೇಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಸೃಷ್ಟಿ. ಎಲ್ಲೋ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಆವಿರ್ಭವಿಸಿದವರಲ್ಲ ನಾವು. ಜೀವನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಬೇಕು. ಸಹೋದರ/ರಿಯರ ಜೊತೆ ಹುಸಿ ಜಗಳ, ಆಪ್ತತೆ ಇರಬೇಕು, ಸಮರ್ಥ ಗುರು ಬೇಕು, ಗೆಳೆಯ/ಗೆಳತಿಯರ ಲಲ್ಲೆಯಿರಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಒಂದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಿರಬೇಕು. ಇದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಮನುಜನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದಮ್ಯ ಉತ್ಸಾಹವಿರಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಆತ/ಆಕೆ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕುಂಠಿತಗೊಂಡಂತೆ.

  ವಾಸ್ತವ ಏನೆಂದರೆ ಜೀವನ ಇದೆಲ್ಲ ಬೇಕುಗಳನ್ನ ಪೂರೈಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದರ ಕೊರತೆ ಇಟ್ಟೇ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಷ್ಟೆ. ದೇವರು ಇದ್ದಾನಾ? ಖಂಡಿತಾ. ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲೆ ಆತ ಇರುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ವಿವೇಕವನ್ನು ಜಾಗ್ರತದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ನಂಬುವ, ಸೇರುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಜೀವನವೊಂದು ಸಾಧನಾಕ್ಷೇತ್ರ. ಇಷ್ಟ ಪಡಿ. ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.


2 comments:

  1. Neenu adida maatugalu kannu mucchidaru keli banda haage agutte... nijvaglu ee puta nanna manassige tumba hidisitu... especially the last para.. speechlessly beautiful...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you so so so much, deary...enu helali anta tochata illa...overwhelmed...

      Delete